>Dun Pera’da Bottero’nun resimlerine bakarken, ister istemez yillar once beni cok etkileyen Modigliani’nin kadinlari geldi aklima. Belki elma ile armutu kiyaslamak gibi gelebilir ama hissettiklerimi yazmam gerekiyor.
Daha oncede Bottero’nun resimlerini degisik yerlerde gormustum. Ne yalan soyleyeyim sevedim bir turlu. Modigliani’nin kadinlari cizisinde bir ask ve tutku var. Her ikiside belirli cizgi ve tarzlarda ciziyorlar kadinlari. 100 metre oteden bir resimin Modigliani mi veya Bottero mu oldugunu anlamaniz mumkun. Kimsenin cizmedigi, kendine has bir tarzlari var.
Fikrimce Bottero, kadinlari bir vazo gibi ciziyor. Sadece bir obje olarak. Modiglianin resimlerinde ise bazen aci, bazen tutku, bazende ihtiraslar var. Her ne olursa olsun, baktiginizda bir duyguyu ifade ediyor. O kadini niye cizdigini anlayabiliyorsunuz. Ve o kadinin kendisine hissettirdiklerini.
Bunda, kadinlarin zayif veya sisman, guzel ya da cirkin olmasinin bir rolu oldugunu dusunmuyorum.
Bottero sadece, bu kendine has cizgisi ile ne kadar yasar bilmiyorum ama Modiglianin kadinlarinin unutulmayacagina inaniyorum.
