>Bircok tartisma duydum yaslandikca gelen mutluluk ile ilgili. New York Times’ta guzel bir makale vardi bu konuda.
Yazinin satir aralarini okudugumda sanki, yas ilerledikce mutluluk seviyesi artmiyor. Sadece gereksiz (veya onemsiz) seylere daha az uzuluyorsunuz. Veya hayat bunu ogretiyor. Stres seviyenizi cok daha iyi kontrol ediyorsunuz.
Makalede de vurgulandigi gibi bunun zengin veya fakir, egitimli veya egitimsiz olmak ile cok yakindan bir alakasi yok.
Hayat okulu gibi geliyor. Ne olursa olsun yontuyor insanin cikintilarini. Kimisinde az, kimisinde daha cok.