>Pazartesi sabahi, ICI’da uc saatlik bir dersim vardi. Bu, geleneksel bir hal almaya basliyor. Her donemin basinda, yeni gelen ogrecilerle daha cok sohbet havasinda geciyor.
Her seferinde, ogrencilerin buyuk cogunlugunun bayanlardan olusmasi beni gelecek adina sevindiriyor. Onlar, merak ettiklerini bana soruyorlar. Genellikle, bu sorular yurtdisinda calisma olanaklari ve Mimolett hakkinda. Cogunda, bir sabirsizlik oldugunu seziyorum. Bunun uzun, ince ve zorluklarla dolu bir yol oldugunu hatirlatmaya calisiyorum. Herhalde en cok sabir isteyen islerin basinda geliyor ascilik.
Benim icinde iyi geliyor bu sohbetler. Heyecani hissetmek ve insanin kendi kisisel yolculugunu hatirlatmasi acisindan onemli oldugunu dusunuyorum.
