Aylık Arşiv: Aralık 2010

>Birincisi Wall Street Journal’dan. Basligi “Michelin Yildizi Isleri Arttirabilir mi?”. Hong Kong’da bu yil 3 Michelin Yildizina terfi eden bir restoranin misafir sayisinin degisimi ile ilgili carpici bir yazi.

Ikincisi Metin Munir’den. Basligi “1940 Model Domates Istiyorum”. Modern tarim tekniklerinin, besin degerlerini nasil asagiya cektigini anlatiyor.

Ucuncusu ise Leonard Lauder ile Financial Times’in Life & Arts ekinde yapilan soylesi. Basarili ve hafif ihtiyar bir isadamindan enteresan tavsiyeler var icerisinde.

>Bugun Milliyet Cadde’de yayinlanan yazim…

>Dun bir cekim icin Sunset’in sefi Takamura ile bir araya geldik. Mutevaziligi, kisiligi ve ustaligi beni derinden etkiledi…

Her sefin farkli ozellikleri ve ustunlukleri var. Takamura’ninkilere gipta etmedim dersem, yalan soylemis olurum. Ozellikle bicak kullanma yetenegine. Her iyi Japon sef gibi, muthis bicaklar ile geldi.

Fikrimce cok ozel bir insan. Turkiye’de sanki yeteri kadar takdir edilmedigini dusunuyorum. Veya hak ettigi degerin verilmedigi. Eger Japon mutfagi konusunda uzmanlasmak isteseydim, cok acik soyleyeyim, kapisinda yatardim. Dunya capinda bir sef oldugunu dusunuyorum…

>Herhalde pisirdigimiz yemeklerin arkasinda yatan gercekleri ve teknolojiyi en iyi anlatan insan Harold McGee. Bu isi profesyonel olarak yapan herkese siddetle tavsiye ederim eserlerini okumayi. Ozellikle ilk kitabi “On Food and Cooking”.

Bu hafta Wall Street Journal’de guzel bir yazi vardi hakkinda. Aromalar ile ilgili cikaracagi yeni kitabi, molekuler gastronomi, Noma gibi bircok gundemde olan konu ile ilgili goruslerini bildirmis.

Kitaplarinda hicbir recete olmamasi tepki aliyormus. Kitabini bastan sona okuyan akli basinda bir insanin boyle bir tepki verebilecegine inanmak istemiyorum..

>Milliyet Cadde icin gelecek haftaki yazimi planliyorum. Konu; 2010′dan aklimda kalan en guzel on lezzet ve bunlari yedigim mekanlar.

Itiraf etmeliyim ki, kolay yazacagim bir yazi oldugunu dusunmustum. Ama oyle olmadi. Bir baska itiraf, ilk siradaki mekanlarin hicbiri fine-dining restoranlar degil.

Bir de adil olmak lazim. Bu liste, sadece benim 2010 yilinda yemek yedigim lokantalar arasindan yapilan bir secim. Dunyanin bircok yerinde, gidemedigim ama cok guzel olan ve bu listeye girebilecek bircok mekan vardir.

>Bugun FT’de uc guzel yazi var. Birincisi, bu haftaki yazimda da adi gecen Marco Pierre White ile yapilan soylesi. Bence tum restoran sahiplerinin ve seflerin okumasi gereken bir yazi.

Ikincisi, Ingiltere’nin iyi seflerinin yemek kitabi tavsiyeleri. Aralarinda ismini hic duymadiklarim ve kulaga enteresan gelenler var.

Ucuncusu Nicholas Lander’in en iyi 10 restoran tavsiyesi. 2010 yilinda yedigi ve aklinda kalan en iyi 10 yemek hakkinda. Bu konuda, ben de bir yazi yazmayi dusunuyorum…

>Milliyet Cadde’de bugun yayinlanan yazim…

>Dun aksam La Mouette’ydim. Her seferinde yemekler daha iyi oluyor. Harika bir gece gecirdim. Istanbul’da yedigim en guzel yemekleri her defasinda istisnasiz orada yiyiyorum. Arnavut Cigeri, Ordek Pastirmasi, Dulger, Kuzu Incik, Dana Kaburga, Asure Suflesi, Ayranli Panna Cotta, Tahinli Parfe aklimda kalan muazzam yemeklerden birkaci…

Gozdelerimden bir tanesi de Delicatessen. Ne zaman gitsem kendimi iyi hissediyorum. Fikrimce Istanbul’un en guzel cafesi. Elif Yalin’in ellerine saglik…

>Yeniyilin gelmesi ile birlikte tum gazetelerde hediye ile ilgili opsiyonlar var. Bunlardan bircogunun yemek ile ilintili olmasi, gizliden gizliye hosuma gidiyor. Yemek kitaplari, kurslari, ekipmanlari ile ilgili bircok secenek var. Bunlar isin dogrusu seflerin ek gelir alanlari. Bircok zaman restoranlarindan daha cok geliri buralardan elde ediyorlar.

Blog kapali kaldigi esnada gazetelerde bircok yazi guzel yazi vardi.

Thomas Keller’in, kisi basi 835$’lik Hong Kong yemegi ile ilgili ayrintilar gayet hostu.

Michelin’in Hong Kong rehberi ve ilginc sonuclari da enteresandi.

Ve Milliyet Cadde’de son iki haftada yayinlanan yazilarim. “Tutkulu Bir Ask Hikayesi” ve “Yeni Yil ve Yemek“.

>Ve blogum sonunda acildi… Bilgisayarimi acinca hos bir supriz oldu.

Bir sure (mecburi dahi olsa) ara vermek iyi oldu.

Bugun Mimolett’in birinci yili. Biz de emegi, destegi olan herkese tesekkur etmek isterim. Kirdiklarimiz olduysa affola.

Aslanlar gibi bir ekibimiz var. Hepsine gonulden tesekkur ederim. Mimolett demek, onlar demek.

Bol kosusturmaca ve adaptasyon ile gecen bir yil oldu. Sef oldugumdan ve Mimolett gibi restoranim oldugundan dolayi her zaman sukur ediyorum. Baska hicbir is yapmak istemezdim…